Yaz tatilleri hep bana çok kısa ve rüya gibi gelmiştir daima, giderken büyük şehrin karmaşasından, sessizliğin koynuna doğru… Bu satırları okuyup ta paylaşmaycak yoktur sanırım bu anlatılmaz duygu yükünü. Daha kararınızı verdiğinizde başlar bu çocukça içi içine sığmaz duygu seli, aman hediyelerini unutmayayım; yolumu gözlemese de benim elini öpmeye can attığım köyümün yaşlılarını, gönül alma babından veya orada lüzumlu olan spor giysilerimi almalıyım beni bekleyen orman ve dağ gezilerinin zarureti, hele ki artık vazgeçilmez tatil arkadaşım Fotoğraf makinemin tüm teçhizatı eksiksiz olmalı…
 Artık vuslat vakti yaklaşırken günler uzar sanki geçmek bilmez geceler, rüyalar bile yeşermiştir memleket hasretinin yamaçlarında. Valizler hazırlanır biletler alınır ve cüzdanın en değerli kısmına yüklü miktarlarda bir çeke bedel bir kağıt gibi yerleştirilir özenle. Nede olsa hiçbir para değeri bu mutluluğu yaşatamaz bu kalabalık şehir hayatında. Sizi gören iş arkadaşlarınız bu heyecanınıza ortak olmaya çalışırlar anlamasalar da bu taşkın duygu seli halinizi, hemen arkadan gelir malum soru “Dönüşte ne getireceksin bize köyünden?” .Fakat nerden bilecekler ki getirebildiklerimizden çok geride bıraktıklarımızdır paylaşılıp ta haz verebilecek olanlar. Yinede sözler veririz , yeter ki varabileyim, “söz sana çoban armağanı çam sakızımızdan ellerimle toplayacağım” der ve ekleriz “ama çam sakızını ağacından koparma zevkini getirmeye söz veremem bunu bekleme”. Zaten bunun zevkini de sana anlatamam, imkan olsa da gelip yaşasan, gerçi gelip yaşasan da sana kara lastik giydirip çobanlık yaptırmadıktan sonra anlamazsın ki; Gerçi diyelim ki onu da yaptım; nerde bulurum sana Sare çavuşun Asiye ninenin Esma dodonun seni şekillendirecek tecrübeler aktarıp ta sana heyecanımın asıl sebebi samimi, dostane, içten yaşanmışlıkları, zihnimin ucra köşelerine taht kurmuş hatıralarını.
 Ve yolculuk arefesi gecesinde heyecan zirveye varmıştır artık, dinlenmek ve yolculuğa rahat başlayabilmek için koyarsınız başınızı yastığa… Heyhat göz kapaklarınız size direnir, siz uyumak istedikçe, sabaha erken varmak için…Nihayet beklenen saat gelmiştir, otogar sanki sizin heyecanınıza ortak kalabalıklarla dolu. Arkada kalan birkaç dostun hüzünlü vedasıyla  ayrılırsınız duraktan ve yelken açarsınız dakikalarını yudumlamak üzere yemyeşil vadilerin  yamaçları gözlerinize bayram hazzı yaşatırken derin vadide bulanık akan coşkun Çoruh a vardığınızda adrenaliniz tavan yapmıştır artık.
 Toprak stabilize yollar, yılların yorgunu derin izlere sahip olsa da sizi yare kavuşturan olmanın gururuyla kalbinize giden taze kan damarları gibi sımsıcak akıverir dakikalarca ve çam ağaçlarının nefis kokuları ile karşılayıverir köy meydanı sizi, Burada her şey gelişinize bayram eder sanki, cansız canlı her şey sımsıcacık anne koynu gibi kucaklıyordur sizi.Tebessümlü, insanı insan olduğu için seven çehreler, içinde uykusuna doyulmaz huzur mekanı odalar barındıran Ahşap evler ve nice yaşanmış hatıralar…Rüya gibi geçer artık sayılı günler, özlemler, özlenmişlikler anlatılır bir bir ve 15 gün; dedik ya sayılı gün…
 O da nesi daha dün gelmiş ve bugün gidiyor gibisinizdir, acı oturuverir göğsünüzün orta yerine, gitmesine gidilivericektir lakin gidipte dönememek dönüpte bulamamak, akşamın kızıl vaktinin hüznünü çöktürürverir ufkunuza.
 Hani gelmeden önce uykunuz tutmamıştı ya heyecandan, şimdide yatmak istemezsiniz son gecesinde; Komşular sizi uğurlama ziyaretine gelmişlerdir, en tatlı muhabbetler peynirli kete ,bişi ve çay eşliğinde yudumlanır, siz misafirlere hissettirmeden derin derin iç çekersiniz, bitmesini istemezsiniz bu lezzet anının, bir yandan da  videoya alıp gurbette anımsamak istersiniz bu muhabbetleri. Gece ne kadarda direnseniz bitmiştir, bir bir vedalaşır dostlar ve isteksizce yatağınıza yönlenirken bu kez de  sabah olmasını istemeyen piskolojinizle uyku tutmaz sizi, ve son uykunuzda-uyku denebilirse tabi- sabaha ermiştir, ilk ışıklarla Anneniz veya nineniz “oğul servis gelmek üzere kahvaltını yap” -ah anacım geçermi şimdi bu peynir eritmesi boğazımdan, ” iştahımda hiç kalmamış ki” ,diyemezsiniz onu kırmamak için oturursunuz yer sofrasına. Sıcak poğaçadan bir parça koparıp bol tereyağlı peynire bandırırken gözleriniz dolar, lokma düğüm atar boğazınıza sanki ,konuşmak bile istemezsiniz anneniz başınızda dikilip daha ne ikram etsem diye bekleşirken. Göz göze gelmek bile istemezsiniz o anda ve hazırlanmak bahanesiyle sofradan alelacele kalkar göz yaşınızı gizlemek için odanıza son kez koşarsınız. İşte sessizliğin derinliğinden bir motor sesi gittikçe gürleşen anlarsınızki vakit o vakit, telaşeyle valizler koşturulur dışarıya, el öpülür yaşlı gözlerle ve ayrılığın cayır cayır yaktığı ciğerinizle birlikte sarsılarak ilerleyen minibüs içinde sessizliğe gömülüverirsiniz. Son kez bakarken yeşilin ahenkli gölgelerine fark edersiniz ki geride bıraktıklarınız sizin götürebildiklerinizden daha fazladır….
 Vuslatsa bir sonraki seneye….Sanırım bu satırları okuyabilen her bir hemşehrim şimdiden yaz tatili köye dönüşün planına başlamıştır bile, yoksa yanılıyormuyum!  Kim kavuşmak istemez ki sadakatle bekleyen bir sevgiliye.

saygılarımla

Arvin ar damçara çveneburşi am sheli
Rogor Devirkargenit iket aket teli
Dakriliya daçumda tlat sağleps kari
Deyingra magar kviyani buğr ukani
Çamosula sharelay gzebşi datvi geli
Sul momsurda, memindeba me sopeli
(Kimse kalmamış bizim oralarda bu sene,
Nasıl kaybolduk ötede beride hepimiz,
Kilitlidir suskundur evlerimizin kapıları,
Devrildi sağlam taştan yapılma ocak duvarı,
Fırsat bulup inmişler boş sokaklara ayılar ve kurtlar,
Çok özledim, çanım çekiyor köyümü…)
*************************
Ra uşavs Ratom gavagdevit ,
Ra gviçirs raze ar vbrundebit,
Gaizarda moiçeça sul tkeebi
Çven gvizaxis axla mobrzandit,
Ra lamaziya soplebi deinaxet shadit,
Survilşi tu movkdebi itsodet
Dagabarot axlave ik gamagdevit(dammarxet)
(Neyi eksikti nasıl bıraktık,
Neyimiz var niye dönmüyoruz,
Büyümüş hertarafta fidanlar,
Bizi çağırırlar şimdi dönün gelin,
Ne güzeldir köylerimiz gidinde görün,
Bu özlemle ölürsem bilesiniz ki;
Şimdiden vasiyet ediyorum oraya bırakın beni (gömün))