Gürcü asıllı devlet adamı.  Saray-ı hümayunda kalemden yetişerek vüzera kapı kethüdası ve daha sonra hacegan rütbesi aldı.  Piyale mukabeliciği görevinden sonra 1811’de Baruthane Nazırlığına tayin edildi. 1824 senesinde Mora ordusunda ve Tatarpazarı’nda görev yaptı. 1827 senesinde Ağa Hüseyin Paşa kumandasındaki orduya defterdar olarak katıldı.  1829’da baruthane nazırlığı görevinden alındı. 1830’da sure-i hümayun emini tayin oldu ve Hicaz’a gitti.  1833’te başmuhasebecilik ve çavuşbaşılığı görevine getirildi. 1836’da Deavi nazırlığına atandı. 1839’da mühimmat-ı harbiye nazırı ve 1840’da ikinci defa deavi nazırı oldu.  1840’ta Meclis-i Vala azalığına getirildi. 25 Ocak 1841 tarihinde vezirlik rütbesi ile Şam valiliğine tayin oldu. 1842-1849 seneleri arasında Bağdat valiliği yaptı.  1851’de vefat etti. Kabri Eyüp Sultan’dadır.   Kabrinin yanında 1863’te vefat eden eşi Zeliha Hanım, 1881’de vefat eden kızı Fatma Hanım ve oğlu Ahmet Şükrü Bey’in kabirleri vardır.  Necip Paşa’nın beş çocuğu oldu.  Oğullarından Mahmut Nedim Paşa iki defa sadrazamlık yaptı.  Bir oğlu Posta ve Telgraf nazırı Ahmet Şükrü Bey, diğeri de Babı Ali evrak müdürlerinden Cemil Bey’dir.

Necip Mehmet Paşa, Tire kasabasında, pek küçük olan İbn-i Melek Kütüphanesi’nin ihtiyacı karşılamadığını görerek 1826’da bir kütüphane yaptırdı. Binlerce kitabın yanı sıra kütüphanenin yaşaması için birçok emlak ve bu arada üç büyük çiftlik bağışladı. II. Mahmut devrinde İstanbul dışında kurulan mühim kütüphanelerden olan Necip Paşa Kütüphanesi, bugün İzmir, Tire, Yeni Mahalle, İbn-i Melek Caddesi’nde olup vakıflar genel müdürlüğü bünyesinde çalışmaktadır. Paşa, ayrıca Nevşehir’de Toğarlı Köyü’nün yıkılan camiinin yerine yeniden bir camii yaptırdı ve yanında da bir okul inşa ettirdi. İstanbul Kalenderhane’de yaşayan fukaraya da yemek parası olarak her ay 150 kuruş ödeme yapardı. Bu tekkenin yanında bulunan Sıbyan Mektebi’nin hocalarına ayrıca maaş, talebelerin çalışkanlarına da burslar vermiştir ki bu olay eğitim tarihi açısından çok önemlidir. Bu arada öğrencilerin yaz günlerinde senede bir kere mesireye götürülmeleri için de bir ödenek ayırmıştır.

"Osmanlı Gürcüleri" adlı çalışmamızdan özetlenmiştir.